Antwerpen

Veilige tramoversteken

De stad Antwerpen mag zich verheugen over steeds meer voetgangers en fietsers en over buitengewoon succesvolle tramlijnen. Maar er is ook een keerzijde van de medaille. De jaarlijkse verkeersveiligheidsaudits laten zien dat er geregeld ongevallen gebeuren waarbij zachte weggebruikers in botsing komen met een tram, vaak met zeer zware gevolgen. Voor de stad de hoogste tijd om de handen in elkaar te slaan met De Lijn en het Vlaams Gewest. Het eerste resultaat daarvan is intussen te zien op straat: tramoversteekplaatsen worden beter zichtbaar gemaakt met rode vlakken met daarin het woord ‘TRAM’. Intussen worden de haltes en oversteekplaatsen op de Antwerpse tramassen systematisch gescreend op verkeersonveiligheid aan de hand van een hiervoor ontworpen checklist. Dat zal de komende jaren leiden tot kleinere en grotere aanpassingen. En als het goed is: veel minder ongevallen.

Creativiteit in functie van veiligheid: paardenmarkt

Als er meer noden zijn dan middelen, zijn er twee mogelijkheden: bij de pakken blijven zitten, of creatief zijn. In Antwerpen kiezen we voor het tweede. Letterlijk zelfs. De Paardenmarkt mag dan officieel in zone 30 liggen, in de praktijk wordt er erg snel gereden. Met veel ongevallen als gevolg.

Daarom wordt van broodnodige asfalteringswerken (betaald met onderhoudskredieten), gebruik gemaakt om snelheidsremmers aan te brengen (betaald met geld voor ‘snelle en tijdelijke verkeersveiligheidsmaatregelen’). Tegelijk wordt de rijweg versmald en wordt, met districtsgeld uit de ‘burgerbegroting’, de vrijkomende ruimte ingericht als verblijfsruimte.

Normaal gesproken een dure operatie, maar door de organisatie van een ontwerpwedstrijd voor studenten uit creatieve onderwijsrichtingen in de buurt en het gebruik van afgeschreven stockmateriaal zorgen we met weinig middelen voor lokaal draagvlak, een boost van creativiteit en de verkeersveiligheid waar het allemaal om begonnen is.    

Speelse stad

Een stad zonder kinderen heeft geen toekomst. En zonder verkeersveiligheid hebben kinderen geen toekomst. Met de opmaak van (diep ademhalen) speelruimteweefselplannen zoeken we uit hoe we straten en pleinen en het gebruik ervan zo vorm kunnen geven dat kinderen veilig en zelfstandig hun ding kunnen doen: spelen, naar school of de jeugdclub gaan, vriendjes ontmoeten…

Waarbij we niet weten wat nu het mooiste is: dat wat goed is voor kinderen goed is voor iedereen dan wel dat een ernstig probleem als verkeersonveiligheid ook speels kan worden opgelost.